Η γυροειδης αλωπεκια θεωρειται πλεον ως αυτοανοση νοσος, μαλιστα σχετίζεται με την ατοπία, το βρογχικό άσθμα, διαβήτη αλλά και με αυτοάνοσες παθήσεις όπως η θυρεοειδίτιδα Hashimoto, ο
ΣΕΛ, το σκληρόδερμα και η
λευκη. Σε ολα τα αυτοανοσα τα κορτικοστεροειδη κατεχουν πρωταρχικη θεση στην αντιμετωπιση... Η κλασική αντιμετώπιση της γυροειδούς αλωπεκίας γίνεται με κορτικοστεροειδή, σε μορφή κρέμας (οχι καλα αποτελεσματα), ενέσεων (αρκετα καλα αποτελεσματα) ή δισκίων από το στόμα. Επισης, η μινοξιδίλη (δρα επικουρικα με κορτικοστεροειδη), η ανθραλίνη και σπανιότερα η κυκλοσπορίνη. Καπου ειχα διαβασει και PRP αλλα τα αποτελεσματα δεν ηταν πολυ ενθαρυντικα ωστε να ειναι 1η επιλογη ως θεραπεια.