Απ: Αυτοκτονια Λογω Φιναστεριδης
Παροτι (καλως ή κακως) δεν παιρνω φινα, γνωριζω πολυ, μα παρα πολυ καλα απο καταθλιψη...
Οσο πιο πολυ σκεπτομενος ή/και ευαισθητος ή/και ανασφαλης ειναι καποιος, τοσο περισσοτερο..προκαλει την τυχη του...,ειδικα στους χαλεπους καιρους που ζουμε.. Η καταθλιψη, συνοδευεται συχνα κι απο προσβολες πανικου ("αισθηση" επερχομενου θανατου,τρελας κλπ.), που -υπο συνθηκες- μπορει να εγκαταστησουν δραματικες ΦΟΒΙΕΣ.. Και οσο κι αν ολα αυτα συμβαινουν στο "φαντασιωσικο" μας, ο πονος (κι ο τρομος στους πανικους) που βιωνεις, ειναι σαρωτικα υπαρκτος.. Υπαρχουν και εδω, διαφορες βαθμιδες και "ποιοτητες" του προβληματος, π.χ. αγχωδης, ενδογενης, ηπια, βαρια, μανιοκαταθλιψη/διπολικο συνδρομο κλπ. κλπ.
Και ΝΑΙ ειναι σοβαρο προβλημα, με εντονα -ενιοτε ψυχοσωματικα συμπτωματα που οι αλλοι δεν αντιλαμβανονται γι' αυτο με τη συμπεριφορα τους συχνα απομονωνουν ακομη περισσοτερο τον πασχοντα (βλ. εκφρασεις τυπου "κατα φαντασιαν ασθενης", "αντρας εισαι εσυ?", "βρεμενη σανιδα θελεις για να συνελθεις" κλπ.!).
Τα αντικαταθλιπτικα βοηθουν κυριως στις βαριες μορφες και στις περιοδους εκεινες που υπαρχει τετοια αποδιοργανωση της προσωπικοτητας μας, που δεν μπορουμε πλεον να "λειτουργησουμε" ως συγκροτημενα ατομα. Σε αυτες τις περιπτωσεις η ψυχολογικη υποστηριξη απο ειδικους, ειναι σημαντικη, παροτι ολη την..δουλεια (στο σπιτι) την κανει ο πασχοντας. Ενα απο τα σπουδαιοτερα αντιδοτα ειναι η αγαπη, που λαμβανουμε απο τους αλλους, αλλα και προσφερουμε στον εαυτο μας. Δεν θελω να αναπτυξω περισσοτερο, απλα να τονισω, πως στους χιλιαδες ανθρωπους που ακολουθουν καποια φαρμακευτικη αγωγη, π.χ. φινα, μπορει καπου να προ-υπαρχουν καταθλιψη και τασεις αυτοκτονιας, οπως επισης υπηρξαν φαρμακα (που αποσυρθηκαν) γιατι προκαλουσαν καταθλιψη. Ειναι επισης γνωστο, πως η οποια ορμονικη ανισορροπια, προκαλει συμπτωματα - το οτι με την φινα, παιζει κανεις με την τεστοστερονη του, ε, εχει και σε καποιους τετοιες συνεπειες. Παντως αν η καταθλιψη δεν ειναι οργανικη (βιοχημικη) (οποτε θα χρειαστει πιθανον να ρυθμιστει η σεροτονινη με φαρμακα), στην συντριπτικη τους πλειοψηφια οι περιπτωσεις καταθλιψης που νιωθουμε, μπορουν να αντιμετωπιστουν με αλλαγες στη δικη μας συμπεριφορα, καθως και με τον τροπο που σχετιζομαστε με τα πραγματα.. !! Οι ΚΑΛΟΙ φιλοι και το "εξω καρδια" βοηθουν ΠΟΛΥ! Κατι, επισης, που βοηθησε αρκετα και εμενα (εκτος απο την πολυχρονη επαγγελματικη ψυχολογικη υποστηριξη)... ηταν μια φραση ενος γιατρου (Γ.Π.) πως: Δεν υπαρχει η εννοια "καταθλιψη" (βλεπε αορατος,αγνωστος, απροσδιοριστος,πανισχυρος εχθρος ), αλλα μονον η εννοια "ΚΑΤΑΘΛΙΒΟΜΑΙ"!! (οποτε και...ξε-καταθλιβομαι, αφου απο ΕΜΕΝΑ εξαρταται..!!!!!).. Enough..!