Γυναίκες, σχέσεις και τριχόπτωση

[hopefull]

εγω λεω να μη ψαχνουμε απαντησεις σε τοσο σημαντικα ερωτηματα ή επιβεβαιωση σε τετοια forum. Και αυτο το λεω ειδικα στις γυναικες της παρεας που ισως ειναι και πιο ευαισθητες και καλο θα ηταν να μη ψαχνουν και πολυ αυτα που ακουνε.

Η τριχοπτωση για τον αντρα ειναι κατι πολυ σοβαρο και μπορει να δημιουργησει σε πολλους σημαντικα προβληματα που για αλλους τα περισσοτερα θα φυγουν με τον ενα η με τον αλλο τροπο αλλα για καποιους μπορει να μεινουν και για πολλα χρονια. Τοσο καιρο μεσα στα forums σπανια ειδα ενα τομεα ή θεματα που εχουν να κανουν με τη ψυχολογια και τη τριχοπτωση και πως βρισκεται η ακρη του τουνελ. Συνηθως τα περισσοτερα θεματα με ψυχολογια ειχαν να κανουν με το πως ψυχολογικα δικαιολογειται το ποσο ασχημα νιωθουμε ωστε να δικαιολογουμε τον ευτο μας και να συνεχισουμε να κλαιμε τη μοιρα μας οχι πως να σταματησουμε να τη κλαιμε.

Η τριχοπτωση ειναι μια διαδικασια που εχει τρεις φασεις...με τη χειροτερη τη δευτερη.

Η πρωτη φαση ειναι η αρνηση...λες οχι μωρε δε νομιζω, μπορει να ειναι το αγχος, ισως ειναι ο θυροειδης, ειχα παρει κατι φαρμακα, ειχα στεναχωρηεθει ημουνα στρεσαρισμενος, μονο μπροστα λιγο πισω δεν εχω προβλημα, ο πατερας μου δεν ειναι καραφλος και αλλα τετοια. Αυτη ειναι η αρχη και τα πραγματα ακομα ειναι πολυ καλα εκει και δεν εχεις νιωσει τιποτα στο πετσι σου απο τη διαδικασια απλα τρομαζεις, αγχωνεσαι και εχεις και ενα αγχος για το μελλον. Ομως δεν εχεις δει τιποτα ακομα...

Επειτα ερχεται η δευτερη φαση και εκει ειναι που για πολλους τα πραγματα γινονται αστα να πανε στο διαολο. Εκει ο παλιος σου χαρακτηρας αρχιζει και κινδυνευει πολυ εντονα και αρχιζεις και πραγματικα αλλαζεις σαν ανθρωπος. Καταθλιψη, μισος, αηδια προς τον ιδιο σου τον εαυτο, προς τους αλλους, προς τις γυναικες,μεχρι και προς τους γονεις σου που δε καταλαβαινουν. Αυτοπεποιθηση μηδεν, κανεις πραγματα που δε θα κανες, κανεις καραγκιοζιλικια και ακραιες συμεριφορες. Τα μετανιωνεις απομωνονεσαι, κρυβεσαι απο το κοσμο, νιωθεις ασχημα και κατεβαζεις το κεφαλι, γινεσαι πιο μαζεμενος ακομη και πιο αδυναμος, μεχρι και να καμπουριαζεις απο κει που δε το κανες ποτε γιατι εχεις τα ματια κατω. Σκεψεις αυτοκτονιας, καμια διαθεση για ζωη, καμια ελπιδα για το μελλον, μονος οσο ποτε αλλοτε γιατι για πρωτη φορα νιωθεις οτι δεν αναγνωριζεις τον εαυτο σου οταν κοιταζεσαι στο καθρεπτη αρα δεν εχεις ουτε τον εαυτο σου!!!!Αναλογα με το ποσο χοντρα θα το περασεις μπορει να εχεις καποια ή και ολα τα παραπανω υπαρχουν μελετες που τα εχουνε δειξει αυτα...

Αυτη η φαση ειναι η πιο δυσκολη η φαση του απολυτου πανικου...οποτε εκει τα πραγματα εξελισσονται με δυο διαφορετικους τροπους. Παλευεις με φαρμακα και μεταμοσχευσεις και για οσο τα καταφερνεις επανερχεται πισω στη φαση 1...λες το χω τωρα το παλευω δε θα τα χασω υπαρχει τροπος, κερδιζεις peace of mind και μακαρι το ευχομαι απο τη καρδια μου σε οσους ειδικα εχουν κανει μεταμοσχευση να ειναι για παντα ετσι.

Αν περασεις και τη φαση 2  μετα ερχεται η φαση 3 που ειναι και η αρχη της τελικης σωτηριας απο το γολγοθα. Η αποδοχη... εκει τα πραγματα σιγα σιγα θεραπευονται ενα ενα, αλλα πιο γρηγορα αλλα πιο αργα αναλογα και με το ποσο καιρο σε υπηρεαζαν στη φαση 2. Εκει σιγα σιγα ξαναβρισκεις τον εαυτο σου και βγαινεις παλι στην επιφανεια και κερδιζεις οσα σου αξιζουν σαν το ατομο που παντα ησουνα πριν ξεκινησει η ολη μ@λακια. Το μαλλι το βλεπεις σαν ενα ωραιο ονειρο και οχι σαν κατι απαραιτητο για να λειτουργησεις.

Καταλαβαινω τη Χριστινα που ζηταει ισως καποια παραπανω ευαισθησια και τροπους αλλα πρεπει να εχεις υποψη σου οτι εισαι σε ενα forum που θα βρεις και πολλους ανθρωπους που ειναι στη φαση 2 η στη φαση που ξεπερνανε τα προβληματα που τους δημιουργησε αυτη η φαση, στον κατα τα αλλα πολυ καλο χαρακτηρα τους. εγω ειμαι σιγουρος ακομα και να μη φαινεται πολλες φορες οτι τα πιο πολλα παιδα εδω μεσα ειναι πιο καλα και πιο ευιασθητα παιδια απο πολλους εξω που δεν εχουν περασει ακομα κανενα σημαντικο προβλημα στη ζωη τους και ειναι σε εναν αλλο κοσμο και δεν ξερουν τι θα πει να ξεπερνας προβληματα.

[Pierre]

Συνδεσου για να απενεργοποιηθεί αυτό το banner.

[Pierre]

Φίλε hopefull συγχαρητηρια.
Η ανάλυση σου σχετικά με την ψυχολογία που έχει ένας άνθρωπος λόγω της απώλειας των μαλλιών του με αντιπροσωπεύει απόλυτα.
Αν και το πρόβλημα μου είναι ακόμα μικρό, βρίσκομαι μεταξύ της φάσης 1 και 2 που περιγράφεις, δλδ μεταξύ της αρνησης να παραδεχτώ ότι θα μείνω τελείως φαλακρός και αυτής που σιγά σιγά σε ρίχνει στην θλίψη και την στενοχώρια.

Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι το τελευταίο καιρό εργάζομαι σε νοσοκομείο, μου ανοίγει τα μάτια στα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων...και τότε απλά νίωθω τυχερός.
Δεν είναι ούτε ματαιοδοξία, ούτε χαιρεκακία η αιτία που με κάνει να μην λυγίζω απο το πρόβλημα της τριχόπτωσης. Απλά δεν μπορώ να είμαι αχάριστος με τον εαυτό μου, βλέποντας τόσα σοβαρά περιστατικά εκει μέσα.
Αυτά προς το παρόν, απλά ήθελα να το μοιραστώ αυτό με τα παιδιά γτ το post σου με αγγιξε φιλε.
Ελπίζω το δικό μου post με τη σειρά μου να βάλει σε σκέψεις και να αναθεωρήσει την άποψη κάποιων παιδιών για το πως μας επηρεάζει και το πως θα έπρεπε να μας επηρεάζει η τριχόπτωση....

Cu

[sovagg]

Η τριχοπτωση ειναι μια διαδικασια που εχει τρεις φασεις...με τη χειροτερη τη δευτερη.

Η πρωτη φαση ειναι η αρνηση...λες οχι μωρε δε νομιζω, μπορει να ειναι το αγχος, ισως ειναι ο θυροειδης, ειχα παρει κατι φαρμακα, ειχα στεναχωρηεθει ημουνα στρεσαρισμενος, μονο μπροστα λιγο πισω δεν εχω προβλημα, ο πατερας μου δεν ειναι καραφλος και αλλα τετοια. Αυτη ειναι η αρχη και τα πραγματα ακομα ειναι πολυ καλα εκει και δεν εχεις νιωσει τιποτα στο πετσι σου απο τη διαδικασια απλα τρομαζεις, αγχωνεσαι και εχεις και ενα αγχος για το μελλον. Ομως δεν εχεις δει τιποτα ακομα...

Επειτα ερχεται η δευτερη φαση και εκει ειναι που για πολλους τα πραγματα γινονται αστα να πανε στο διαολο. Εκει ο παλιος σου χαρακτηρας αρχιζει και κινδυνευει πολυ εντονα και αρχιζεις και πραγματικα αλλαζεις σαν ανθρωπος. Καταθλιψη, μισος, αηδια προς τον ιδιο σου τον εαυτο, προς τους αλλους, προς τις γυναικες,μεχρι και προς τους γονεις σου που δε καταλαβαινουν. Αυτοπεποιθηση μηδεν, κανεις πραγματα που δε θα κανες, κανεις καραγκιοζιλικια και ακραιες συμεριφορες. Τα μετανιωνεις απομωνονεσαι, κρυβεσαι απο το κοσμο, νιωθεις ασχημα και κατεβαζεις το κεφαλι, γινεσαι πιο μαζεμενος ακομη και πιο αδυναμος, μεχρι και να καμπουριαζεις απο κει που δε το κανες ποτε γιατι εχεις τα ματια κατω. Σκεψεις αυτοκτονιας, καμια διαθεση για ζωη, καμια ελπιδα για το μελλον, μονος οσο ποτε αλλοτε γιατι για πρωτη φορα νιωθεις οτι δεν αναγνωριζεις τον εαυτο σου οταν κοιταζεσαι στο καθρεπτη αρα δεν εχεις ουτε τον εαυτο σου!!!!Αναλογα με το ποσο χοντρα θα το περασεις μπορει να εχεις καποια ή και ολα τα παραπανω υπαρχουν μελετες που τα εχουνε δειξει αυτα...

Αυτη η φαση ειναι η πιο δυσκολη η φαση του απολυτου πανικου...οποτε εκει τα πραγματα εξελισσονται με δυο διαφορετικους τροπους. Παλευεις με φαρμακα και μεταμοσχευσεις και για οσο τα καταφερνεις επανερχεται πισω στη φαση 1...λες το χω τωρα το παλευω δε θα τα χασω υπαρχει τροπος, κερδιζεις peace of mind και μακαρι το ευχομαι απο τη καρδια μου σε οσους ειδικα εχουν κανει μεταμοσχευση να ειναι για παντα ετσι.

Αν περασεις και τη φαση 2  μετα ερχεται η φαση 3 που ειναι και η αρχη της τελικης σωτηριας απο το γολγοθα. Η αποδοχη... εκει τα πραγματα σιγα σιγα θεραπευονται ενα ενα, αλλα πιο γρηγορα αλλα πιο αργα αναλογα και με το ποσο καιρο σε υπηρεαζαν στη φαση 2. Εκει σιγα σιγα ξαναβρισκεις τον εαυτο σου και βγαινεις παλι στην επιφανεια και κερδιζεις οσα σου αξιζουν σαν το ατομο που παντα ησουνα πριν ξεκινησει η ολη μ@λακια. Το μαλλι το βλεπεις σαν ενα ωραιο ονειρο και οχι σαν κατι απαραιτητο για να λειτουργησεις.

Φιλε απλα εγραψες..Λες κ διαβασα την προσωπικη μου ιστορια..Νομιζω οτι σιγα σιγα εχω αρχισει να αποδεχομαι οτι θα μεινω τελειως φαλακρος..Αρα οδευω σιγα σιγα απ τη φαση 2(στην οποια εχω περασει ΟΛΑ αυτα που αναφερεις),στη φαση 3..Το παραδοξο σ' αυτην την υποθεση??Θα ειμαι ο ΠΡΩΤΟΣ στο σο'ι' μου με νοργουντ 5(στα 23 μου σημειοτεων...)..(ο πατερας μου ειναι νοργουντ 2 με 2Α κ ειναι 48 χρονων..)

[Panos1982]

το προβλημα ειναι οτι ενω εχεις συνιθησει τον εαυτο σου καπως.....ξαφνικα οταν αρχιζεις να καραφλιαζεις......αλλαζει η εμφανιση σου προς το χειροτερο....και αυτο δε σου αρεσει....
και βλεποντας τον εαυτο σου στο καθρεφτη....ξενερωνεις....στις φωτογραφιες το ιδιο.....
και εφ οσων δε σου αρεσει να βλεπεις την μουρη σου....ασυνηδειτα περναει στο μυαλο σου η αποψη οτι ουτε στους αλλους αρεσει η μουρη σου....ποσο μαλλον στις γυναικες.....
εδω δεν αρεσει σε σενα τον ιδιο...θα αρεσει στους αλλους??? αυτο ειναι ολο το σκηνικο που σου ριχνει την ψιχολογια στο πατωμα.......και με τετοια ψυχολογια μετα......δε πας πουθενα.....
Δυστιχως ομως.....δεν ειναι ψεμμα.....αυτο που βλεπουμε στον καθρεφτη κ τις φωτο....ειναι οντως χειροτερο απ αυτο που ξεραμε τοσα χρονια......γι αυτο και ειναι τοσο δυσκολο να το δεχτεις......και ειδικα για αυτους που ειναι και καπως ψωνισμενοι με την εμφανιση τους οταν τους συμβαινει αυτο.....εκει ειναι που δε μπορουν να το καταπιουν με τιποτα......ειναι οτι χειροτερο μπορουσε να τους συμβει......
και ο εφτιαλτης γινεται πραγματικοτητα.....και μετα την ιστορια την ξερουμε ολοι......

[magic810]

Παιδες αυτην τη  στιγμη που γραφω ακουω το "The shadow play-rory gallacher" (Ασχετο.. )

To συμπερασμα μου ειναι οτι ζουμε σε μια κοινωνια που σιγουρα το μαλλι παιζει πολυ σημαντικο ρολο αλλα το θεμα ειναι οτι δεν το νιωσαμε εμεις αλλα μας το περασαν αλλοι.....
Διαφημησεις , εκπομπες , το life-style.....ο καθρευτης μας..... κτλ.....

Προσωπικα κανω παρεα με παιδια που εχουν αποδεχτει αυτο το προβλημα.....(προβλημα το λεω γιατι ετσι μου εχετε μαθει εσεις και ετσι υπαρχει προς τα εξω....)
τους παρακαλαω να ξεκινησουν θεραπεια και με γραφουν στα @@δια τους....γιατι πολυ απλα εχουν αποδεχτει αυτο το προβλημα και δεν τους νοιαζει....Ειναι ολοι τους τυπακια...περνανε καλα με την καθε στιγμη της ζωης τους και δεν αναλωνονται ουτε καταναλωνονται στο τι λενε οι αλλοι για αυτους και πιστεψτε με τους ζηλευω......

Τελος αυτο που θελω να πω ειναι μην καταντησετε κομπλεξικοι.......η ζωη ειναι ωραια ειτε εχεις μαλλια ειτε οχι........θα υπαρχουν ομορφοι ανθρωποι ειτε εχεις μαλλια ειτε οχι.....θα αγαπηθεις απο ομορφους ανθρωπους ειτε εχεις μαλλια ειτε οχι.......Θα αγαπησεις ομορφους ανθρωπους ειτε εχουν μαλλια ειτε οχι...
Και το πιο σημαντικο....δεν εισαι ομορφος για τα μαλλια σου αλλα για την ομορφια που εχεις ο καθε ανθρωπος μεσα του.......μην χανεται το νοημα......

Ειμαστε ομορφοι γιατι αισθανομαστε ομορφοι......

Το να εισαι αντρας δεν σε κανει το μαλλι.......
Οπως και το να εισαι γυναικα δεν σε κανει ενα πλουσιο μαλλι.....

Εγω προσωπικα θεωρω μια γυναικα.....ΓΥΝΑΙΚΑ γιατι πολυ απλα κουβαλαει θυληκοτητα πανω της.....οπως θα θεωρεισω και ενα παληκαρι αντρα οταν δεν συμπεριφερεται σαν γυναικα........

Coolερετε και απολαυστε την καθε στιγμη της ζωης σας.......χωρις να το σκεφτεστε....το παλευουμε και οπου βγαλει......αλλιως το γραφουμε στα @@δια μας και συνεχιζουμε........

Γιαυτο χαλαρωστε και απολαυστε την καθε στιγμη της ζωης σας......

[geofish]

Η ερώτησή σου spartangr01  είναι  αν θα έκανα σχέση με κάποιον που έχει πρόβλημα τριχόπτωσης ;  Δε θα έκανα ΠΟΤΕ σχέση με έναν κομπλεξικό άντρα αυτή είναι η απάντησή μου. Η τριχόπτωση όχι δε με ενοχλεί. Αν βέβαια τίθεται θέμα γάμου δε ξέρω γιατί θα σκεφτόμουνα τη μεγάλη κληρονομικότητα επειδή έχω πρόβλημα κι εγω. Και δε θα ήθελα τα παιδιά μου να περνούσαν αυτό που πέρασα εγώ.

Σωστή η Χριστίνα, έδωσες την καλύτερη απάντηση. Κάποτε τα παλιά χρόνια φλέρταρα με μια κοπέλα και παρ ότι μου έδωσε πολλές ευκαιρίες με τον τρόπο δεν της την έπεσα ποτέ λόγου του κόμπλεξ με την φαλάκρα. Μετά από λίγα χρόνια σαν φίλοι πλέον μου είπε ότι με γούσταρε πολύ και περίμενε να κάνω την κίνηση και γιατί δεν την έκανα ποτέ που στο τέλος νόμιζε ότι δεν την ήθελα εγώ. Όταν της είπα ότι φοβόμουν την απόρριψη εξαιτίας της φαλάκρας έβαλε τα γέλια. Μου είπε ειλικρινά ότι η φαλάκρα μου την ενόχλησε (σε εισαγωγικά) μόνο τις πρώτες μέρες μετά ούτε που την απασχολούσε καθόλου. Και επίσης μου είπε ότι καλύτερα που δεν έγινε κάτι, γιατί δεν ήθελε με τίποτα σχέσεις με ανθρώπους που έχουν κόμπλεξ.


Dk για τα πειράγματα φίλων και γνωστών αν σε ενδιαφέρει δες εδώ       

http://www.hairlossgr.com/forum/index.php/topic,1372.msg23310.html#msg23310

[ANAR]

Εγω παιδια δεν μπορω να φανταστω τον εαυτο μου χωρις μαλλια εχω τρέλα ιδικα με τα μακρια στους αντρες
Οποτε ειναι σίγουρο οτι καποια στιγμή θα γινει μεταμόσχευση 100%   

[NGL]

εγω λεω να μη ψαχνουμε απαντησεις σε τοσο σημαντικα ερωτηματα ή επιβεβαιωση σε τετοια forum. Και αυτο το λεω ειδικα στις γυναικες της παρεας που ισως ειναι και πιο ευαισθητες και καλο θα ηταν να μη ψαχνουν και πολυ αυτα που ακουνε.

Η τριχοπτωση για τον αντρα ειναι κατι πολυ σοβαρο και μπορει να δημιουργησει σε πολλους σημαντικα προβληματα που για αλλους τα περισσοτερα θα φυγουν με τον ενα η με τον αλλο τροπο αλλα για καποιους μπορει να μεινουν και για πολλα χρονια. Τοσο καιρο μεσα στα forums σπανια ειδα ενα τομεα ή θεματα που εχουν να κανουν με τη ψυχολογια και τη τριχοπτωση και πως βρισκεται η ακρη του τουνελ. Συνηθως τα περισσοτερα θεματα με ψυχολογια ειχαν να κανουν με το πως ψυχολογικα δικαιολογειται το ποσο ασχημα νιωθουμε ωστε να δικαιολογουμε τον ευτο μας και να συνεχισουμε να κλαιμε τη μοιρα μας οχι πως να σταματησουμε να τη κλαιμε.

Η τριχοπτωση ειναι μια διαδικασια που εχει τρεις φασεις...με τη χειροτερη τη δευτερη.

Η πρωτη φαση ειναι η αρνηση...λες οχι μωρε δε νομιζω, μπορει να ειναι το αγχος, ισως ειναι ο θυροειδης, ειχα παρει κατι φαρμακα, ειχα στεναχωρηεθει ημουνα στρεσαρισμενος, μονο μπροστα λιγο πισω δεν εχω προβλημα, ο πατερας μου δεν ειναι καραφλος και αλλα τετοια. Αυτη ειναι η αρχη και τα πραγματα ακομα ειναι πολυ καλα εκει και δεν εχεις νιωσει τιποτα στο πετσι σου απο τη διαδικασια απλα τρομαζεις, αγχωνεσαι και εχεις και ενα αγχος για το μελλον. Ομως δεν εχεις δει τιποτα ακομα...

Επειτα ερχεται η δευτερη φαση και εκει ειναι που για πολλους τα πραγματα γινονται αστα να πανε στο διαολο. Εκει ο παλιος σου χαρακτηρας αρχιζει και κινδυνευει πολυ εντονα και αρχιζεις και πραγματικα αλλαζεις σαν ανθρωπος. Καταθλιψη, μισος, αηδια προς τον ιδιο σου τον εαυτο, προς τους αλλους, προς τις γυναικες,μεχρι και προς τους γονεις σου που δε καταλαβαινουν. Αυτοπεποιθηση μηδεν, κανεις πραγματα που δε θα κανες, κανεις καραγκιοζιλικια και ακραιες συμεριφορες. Τα μετανιωνεις απομωνονεσαι, κρυβεσαι απο το κοσμο, νιωθεις ασχημα και κατεβαζεις το κεφαλι, γινεσαι πιο μαζεμενος ακομη και πιο αδυναμος, μεχρι και να καμπουριαζεις απο κει που δε το κανες ποτε γιατι εχεις τα ματια κατω. Σκεψεις αυτοκτονιας, καμια διαθεση για ζωη, καμια ελπιδα για το μελλον, μονος οσο ποτε αλλοτε γιατι για πρωτη φορα νιωθεις οτι δεν αναγνωριζεις τον εαυτο σου οταν κοιταζεσαι στο καθρεπτη αρα δεν εχεις ουτε τον εαυτο σου!!!!Αναλογα με το ποσο χοντρα θα το περασεις μπορει να εχεις καποια ή και ολα τα παραπανω υπαρχουν μελετες που τα εχουνε δειξει αυτα...

Αυτη η φαση ειναι η πιο δυσκολη η φαση του απολυτου πανικου...οποτε εκει τα πραγματα εξελισσονται με δυο διαφορετικους τροπους. Παλευεις με φαρμακα και μεταμοσχευσεις και για οσο τα καταφερνεις επανερχεται πισω στη φαση 1...λες το χω τωρα το παλευω δε θα τα χασω υπαρχει τροπος, κερδιζεις peace of mind και μακαρι το ευχομαι απο τη καρδια μου σε οσους ειδικα εχουν κανει μεταμοσχευση να ειναι για παντα ετσι.

Αν περασεις και τη φαση 2  μετα ερχεται η φαση 3 που ειναι και η αρχη της τελικης σωτηριας απο το γολγοθα. Η αποδοχη... εκει τα πραγματα σιγα σιγα θεραπευονται ενα ενα, αλλα πιο γρηγορα αλλα πιο αργα αναλογα και με το ποσο καιρο σε υπηρεαζαν στη φαση 2. Εκει σιγα σιγα ξαναβρισκεις τον εαυτο σου και βγαινεις παλι στην επιφανεια και κερδιζεις οσα σου αξιζουν σαν το ατομο που παντα ησουνα πριν ξεκινησει η ολη μ@λακια. Το μαλλι το βλεπεις σαν ενα ωραιο ονειρο και οχι σαν κατι απαραιτητο για να λειτουργησεις.

Καταλαβαινω τη Χριστινα που ζηταει ισως καποια παραπανω ευαισθησια και τροπους αλλα πρεπει να εχεις υποψη σου οτι εισαι σε ενα forum που θα βρεις και πολλους ανθρωπους που ειναι στη φαση 2 η στη φαση που ξεπερνανε τα προβληματα που τους δημιουργησε αυτη η φαση, στον κατα τα αλλα πολυ καλο χαρακτηρα τους. εγω ειμαι σιγουρος ακομα και να μη φαινεται πολλες φορες οτι τα πιο πολλα παιδα εδω μεσα ειναι πιο καλα και πιο ευιασθητα παιδια απο πολλους εξω που δεν εχουν περασει ακομα κανενα σημαντικο προβλημα στη ζωη τους και ειναι σε εναν αλλο κοσμο και δεν ξερουν τι θα πει να ξεπερνας προβληματα.

hopefull,παρολο που εχεις γραψει πολλα καλα πραγματα αυτο ειναι το  καλυτερο σου μεχρι σημερα...
εξαιρετικο!για αλλους που το χουν ηδη περασει flash back σε μια πολυ δυσκολη περιοδο και γι αλλους που το περνανε τωρα, υπενθυμιση του προβληματος τους παρα πολυ ζωντανα..
να προσθεσω και το καπελακι σαν προεκταση του κεφαλιου σου στην φαση β'...
κατα βαση ισχυουν ολα τα παραπανω και αναλογες με το το ποσο εμμονη ιδεα εχει γινει σε καθε ανθρωπο η τριχοπτωση του ειναι και οι συνεπειες..
παντως τα συμπτωματα σε μεγαλυτερο ή μικροτερο βαθμο αυτα ειναι και καλυτερη περιγραφη τους δεν γινεται...

[giannis13]

εγω λεω να μη ψαχνουμε απαντησεις σε τοσο σημαντικα ερωτηματα ή επιβεβαιωση σε τετοια forum. Και αυτο το λεω ειδικα στις γυναικες της παρεας που ισως ειναι και πιο ευαισθητες και καλο θα ηταν να μη ψαχνουν και πολυ αυτα που ακουνε.

Η τριχοπτωση για τον αντρα ειναι κατι πολυ σοβαρο και μπορει να δημιουργησει σε πολλους σημαντικα προβληματα που για αλλους τα περισσοτερα θα φυγουν με τον ενα η με τον αλλο τροπο αλλα για καποιους μπορει να μεινουν και για πολλα χρονια. Τοσο καιρο μεσα στα forums σπανια ειδα ενα τομεα ή θεματα που εχουν να κανουν με τη ψυχολογια και τη τριχοπτωση και πως βρισκεται η ακρη του τουνελ. Συνηθως τα περισσοτερα θεματα με ψυχολογια ειχαν να κανουν με το πως ψυχολογικα δικαιολογειται το ποσο ασχημα νιωθουμε ωστε να δικαιολογουμε τον ευτο μας και να συνεχισουμε να κλαιμε τη μοιρα μας οχι πως να σταματησουμε να τη κλαιμε.

Η τριχοπτωση ειναι μια διαδικασια που εχει τρεις φασεις...με τη χειροτερη τη δευτερη.

Η πρωτη φαση ειναι η αρνηση...λες οχι μωρε δε νομιζω, μπορει να ειναι το αγχος, ισως ειναι ο θυροειδης, ειχα παρει κατι φαρμακα, ειχα στεναχωρηεθει ημουνα στρεσαρισμενος, μονο μπροστα λιγο πισω δεν εχω προβλημα, ο πατερας μου δεν ειναι καραφλος και αλλα τετοια. Αυτη ειναι η αρχη και τα πραγματα ακομα ειναι πολυ καλα εκει και δεν εχεις νιωσει τιποτα στο πετσι σου απο τη διαδικασια απλα τρομαζεις, αγχωνεσαι και εχεις και ενα αγχος για το μελλον. Ομως δεν εχεις δει τιποτα ακομα...

Επειτα ερχεται η δευτερη φαση και εκει ειναι που για πολλους τα πραγματα γινονται αστα να πανε στο διαολο. Εκει ο παλιος σου χαρακτηρας αρχιζει και κινδυνευει πολυ εντονα και αρχιζεις και πραγματικα αλλαζεις σαν ανθρωπος. Καταθλιψη, μισος, αηδια προς τον ιδιο σου τον εαυτο, προς τους αλλους, προς τις γυναικες,μεχρι και προς τους γονεις σου που δε καταλαβαινουν. Αυτοπεποιθηση μηδεν, κανεις πραγματα που δε θα κανες, κανεις καραγκιοζιλικια και ακραιες συμεριφορες. Τα μετανιωνεις απομωνονεσαι, κρυβεσαι απο το κοσμο, νιωθεις ασχημα και κατεβαζεις το κεφαλι, γινεσαι πιο μαζεμενος ακομη και πιο αδυναμος, μεχρι και να καμπουριαζεις απο κει που δε το κανες ποτε γιατι εχεις τα ματια κατω. Σκεψεις αυτοκτονιας, καμια διαθεση για ζωη, καμια ελπιδα για το μελλον, μονος οσο ποτε αλλοτε γιατι για πρωτη φορα νιωθεις οτι δεν αναγνωριζεις τον εαυτο σου οταν κοιταζεσαι στο καθρεπτη αρα δεν εχεις ουτε τον εαυτο σου!!!!Αναλογα με το ποσο χοντρα θα το περασεις μπορει να εχεις καποια ή και ολα τα παραπανω υπαρχουν μελετες που τα εχουνε δειξει αυτα...

Αυτη η φαση ειναι η πιο δυσκολη η φαση του απολυτου πανικου...οποτε εκει τα πραγματα εξελισσονται με δυο διαφορετικους τροπους. Παλευεις με φαρμακα και μεταμοσχευσεις και για οσο τα καταφερνεις επανερχεται πισω στη φαση 1...λες το χω τωρα το παλευω δε θα τα χασω υπαρχει τροπος, κερδιζεις peace of mind και μακαρι το ευχομαι απο τη καρδια μου σε οσους ειδικα εχουν κανει μεταμοσχευση να ειναι για παντα ετσι.

Αν περασεις και τη φαση 2  μετα ερχεται η φαση 3 που ειναι και η αρχη της τελικης σωτηριας απο το γολγοθα. Η αποδοχη... εκει τα πραγματα σιγα σιγα θεραπευονται ενα ενα, αλλα πιο γρηγορα αλλα πιο αργα αναλογα και με το ποσο καιρο σε υπηρεαζαν στη φαση 2. Εκει σιγα σιγα ξαναβρισκεις τον εαυτο σου και βγαινεις παλι στην επιφανεια και κερδιζεις οσα σου αξιζουν σαν το ατομο που παντα ησουνα πριν ξεκινησει η ολη μ@λακια. Το μαλλι το βλεπεις σαν ενα ωραιο ονειρο και οχι σαν κατι απαραιτητο για να λειτουργησεις.

Καταλαβαινω τη Χριστινα που ζηταει ισως καποια παραπανω ευαισθησια και τροπους αλλα πρεπει να εχεις υποψη σου οτι εισαι σε ενα forum που θα βρεις και πολλους ανθρωπους που ειναι στη φαση 2 η στη φαση που ξεπερνανε τα προβληματα που τους δημιουργησε αυτη η φαση, στον κατα τα αλλα πολυ καλο χαρακτηρα τους. εγω ειμαι σιγουρος ακομα και να μη φαινεται πολλες φορες οτι τα πιο πολλα παιδα εδω μεσα ειναι πιο καλα και πιο ευιασθητα παιδια απο πολλους εξω που δεν εχουν περασει ακομα κανενα σημαντικο προβλημα στη ζωη τους και ειναι σε εναν αλλο κοσμο και δεν ξερουν τι θα πει να ξεπερνας προβληματα.

hopefull απλα φοβερος ρε.....και εν τω μεταξυ μολις κουρευτηκα και ειμαι καπως....ξερετε πως ειναι μετα το κουρεμα,φαινονται διαφορα σημεια......
εγω ειμαι στη φαση 2......και μου περιεγραψες ακριβως το τι νιωθω τωρα.....

[Σπύρος]

τα άπαντα της αραίωσης by hopefull-πολύ καλό αρχηγόπουλο (μπουνιά στο στομάχι για τους περισσότερους βέβαια..)

[aleksandros]

Παιδια θα ξαναπω οτι ενα μεγαλο ποσοστο των γυναικων γυρω στο 80% και δεν αναφερομε στις γυναικες του φορουμ, ειναι ατομα με 2 προσωπα

[magic810]

Αψογος ο Hopefull.....
Νομιζω οτι τα ειπες ολα για την ψυχολογια μεσα απο ενα ποστ....

[M.M]

 Οταν σας προτεινα (απο συστολη) να ανοιξετε εσεις, ενα αλλο τοπικ για να συζητηθει ο τροπος που βλεπετε εμας τις "ομοιοπαθουσες" γυναικες, δεν φανταστηκα πως η προταση μου, θα προκαλουσε τοσο ζωηρη ανταλλαγη αποψεων. Πιστευω ομως πως αυτη η κουβεντα, ετσι οπως εξελιχθηκε, τελικα, βοηθα ολους μας. Πολλοι απο εσας εχετε καταλαβει, μεσα απο το προσωπικο σας βιωμα, ποσο οδυνηρο ειναι -να χανεις τα μαλλια σου,ειδικα για μια γυναικα (στη συγκεκριμενη περιπτωση).  Αλλοι παλι, πληγωσατε -εστω αθελα σας, ατομα που ανηφοριζουν τον ιδιο Γολγοθα (π.χ. την Χριστινα και τα υπολοιπα κοριτσια).  Δεν εχουμε ολοι τον ιδιο βαθμο συνειδητοποιησης, ενω ειμαστε ολοι -με τον ενα ή τον αλλο τροπο- θυματα του χωροχρονου που ζουμε.  Λιγη αλληλεγγυη λοιπον, θα εδινε περισσοτερο κουραγιο. Συχνα αλλωστε στη ζωη, "τυγχαινει" καποιοι να πρεπει να ζησουν την απολυτη συντριβη, για να νιωσουν τους αλλους, για να μαθουν να σεβονται,να αγαπουν, να αγκαλιαζουν με τρυφεροτητα, ειδικα τις ταλαιπωρημενες υπαρξεις (ειτε προκειται για ενα κοριτσι με αλωπεκια, ειτε ενα κακοποιημενο γατακι).. 
Θα συμφωνησω, πως μπροστα στην υγεια, μπροστα στον επερχομενο θανατο, κοινη μοιρα αλλωστε ολων μας, μπροστα στη φτωχεια -την χειριστη μορφη βιας κλπ.- η τριχοπτωση ειναι μικρο κακο. Ομως σε εναν κοσμο ανταγωνιστικο,οπου ολοι στρεφονται εναντιον ολων και προβαλλονται ως...αρετες η αιωνια ομορφια, η οικονομικη ευρωστια, η δημοσιοτητα, η αναιτια χαρα, η πορνεια κλπ. κλπ.,  ακομη και ενα προβλημα οπως η αλωπεκια, αρκει να σε καταβαλλει ψυχικα, να σε απομονωσει, να σε οδηγησει σε καταθλιψη, στο να ζεις και να μη ζεις  δηλαδη (ή  στο να ζεις περιμενοντας να ζησεις..).
Προσωπικα, εχω εξαργυρωσει με μεγαλο ψυχικο πονο (αλλα και βιολογικο, απο διαφορα που συνεβησαν στη ζωη μου), την σχετικη μου συνειδητοτητα και ελευθερια.
Hopefull, εισαι εξελιγμενη ψυχη. Και ευτυχως δεν εισαι ο μονος εδω μεσα (κατι που με εξεπληξε ευχαριστα) . Πολλα απο τα αρθα/τοπικ διαφορων ατομων , τα βρηκα πολυ σημαντικα. Αλλα το συναισθημα που βγαινει απο τη συγκεκριμενη συζητηση, με αγγιξε ιδιαιτερα. Σε μια εποχη ελλειψης επικοινωνιας, ειναι ομορφο να συναντας μικρες οασεις.
Να συμπληρωσω μονο, στις φασεις που ανεφερες αγαπητε Hopefull: Ειτε προκειται για την αλωπεκια, ειτε για εναν χωρισμο, ειτε για τη διαγνωση μιας ανιατης ασθενειας κλπ. , τα σταδια (συμφωνα με την επιστημη) ειναι τα παρακατω:
 1. Σοκ / φοβος.   
2. Αρνηση (αυτου που μας συμβαινει) 
3. Θυμος  (για αυτο που μας συμβαινει)
4. Καταθλιψη  (απο αυτο που μας συμβαινει)
5. Αποδοχη.. (δεν μπορω να αλλαξω τα πραγματα..).

Η αναλυση σου, ασχετα απο ονοματοθεσιες, υπηρξε -και κατα τη γνωμη μου- ουσιαστικη και με εξεφρασε πληρως.

[giannis13]

εγω παντως νιωθω τυχερος που βρηκα αυτο το φορουμ και μοιραζομαι το προβλημα μου....και μαλιστα με καταλληλα και σωστα ατομα ......

[jk]

Ρε αρχηγέ hopeful σε ζηλεύω πραγματικά. Μακάρι να μπορούσα να πηδήξω απευθείας στο επίπεδό σου. Διαβάζω όλα τα μηνυματα σου με προσοχή γιατί είσαι αλλού, με την καλή έννοια. Και μου δίνεις πιο πολύ θάρρος από όλα τα άλλα που διαβάζω.
Προσωπικά από το επίπεδο1 ψιλοπήγα στο 2 και ξαναγυρνάω περίπου στο 1. Λόγω διάχυτης τριχόπτωσης δεν έχω κενά σημεία και τα καμουφλάρω τις περισσότερες φορές. Καμουφλάζ-αρχ$##@. Απλώς λούζομαι και μετά δεν ξανακάνω τίποτα στα μαλλιά μου μέχρι το επόμενο λούσιμο. Ούτε νερό ούτε πολύ περισσότερο ζελέ γιατι αν βάλω φαίνεται μια αραίωση τεράστια. Και βγαίνω έξω με μαλλί απεριποίητο σαν λέτσος (όχι ακριβώς αλλά έτσι νοιώθω) για να μην φανεί η τριχόπτωση. Είμαι πάντα καλοντυμένος, προσεγμένος αλλά το μαλλί εμφανισιακά άστα να πάνε. Με τι θάρρος να μιλήσω σε γυναίκα; Πόσω μάλλον εγώ που δεν το κατείχα ποτέ.
Από την άλλη σκέφτομαι: μόνο εγώ έχω τέτοιο θέμα; όχι τόσο κόσμος. μόνο τα μαλλιά μετράνε; Δηλαδή να γίνω 200 κιλά, να κυκλοφορώ σα λέτσος με άθλια ρούχα, βρώμικος, να μιλάω κάφρικα αλλά να έχω πάση θυσία τα μαλλιά μου και θα βρω γκόμενα;
Οι γυναίκες που δεν είναι τέλειες, όπως εγώ που εκτός των άλλων έχω αραίωση, μένουν μόνες; Δηλαδή οι ευσωμούλες, αυτές που δεν έχουν στήθος, που είναι κοντές που ξέρω εγώ τι άλλο, εμείς οι άντρες τις αποφεύγουμε; ή θέλουν όλες άντρα τύπου Ρουβά; Κι εγώ θέλω τι Τζούλια αλλά την έχω πέσει σε ένα σωρό γκομενάκια που καμία σχέση με το πρότυπο ομορφίας αλλά εμένα κάτι μου έβγαζαν. Κάτι άκυροι τύποι έχουν γκομενάρες κι εμένα θα με αποφεύγουν λόγω τριχόπτωσης;
Ευτυχώς οι περισσότεροι δεν είμαστε 16. Εγώ είμαι 27, βέβαια η τριχόπτωση έχει ξεκινήσει από τα 20 και άρχισε να φαίνεται η αραίωση εδώ και 2-3 χρόνια. Πλέον είναι άλλα θέματα που μετράνε. Δε μιλάω για γάμους και τέτοια (αν και μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τις απελπισμένες για γάμο, σόρρυ γι’αυτό).
έχω σταματήσει θεραπεία γιατί μάλλον το fungoral μου έκανε Σ.Δ. Τώρα που δεν έχω στο μυαλό μου να βάλω regaine, revivogen και λαδώνουν τα μαλλιά και πως καλύψω τα κενά είμαι πολύ πιο ήρεμος από όταν ακολουθούσα θεραπεία γιατί κάνοντας θεραπεία σκέφτεσαι συνέχεια την τριχόπτωση και χαλιέσαι. Βέβαια θα ξαναξεκινήσω μόλις ηρεμήσει το κεφάλι μου αλλά ελπίζω ότι θα παραμείνω ήρεμος.
Με τον καιρό το αποδέχεσαι. Εγώ λόγω διάχυτης σίγουρα θα τα χάσω όλα. Δεν μπορώ καν να το σκεφτώ ή να το φανταστώ και ευτυχώς που είναι αργή διαδικασία. Για να το αποδεχτούμε. Προσωπικά πολλές φορές έχω πει να τα ξυρίσω να τελειώνουμε, βαρέθηκα, δεν αντέχω να τα βλέπω να πέφτουν. Δεν το έχω κάνει και ελπίζω να μην το κάνω. Οριστική θεραπεία τώρα. Και θάρρος δεν μετράνε μόνο τα μαλλιά. Είμαστε καλοί σε κάτι άλλο. Ας το τονίσουμε. Και αν μας την πεί κάποιος (ευτυχώς δεν μου έχει συμβεί) να βρούμε την κατάλληλη απάντηση ανάλογα την περίσταση, είτε άγριο μπινελίκι, είτε ειρωνεία εκεί που πονάει αυτός, είτε αυτοσαρκασμός δεν ξέρω. Σόρρυ για το μέγεθος του μηνύματος.